Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2008

Παρακαλώ περάστε έξω !



Αγαπητέ Ανθρωπάκο,
Σας παρακαλώ να περάσετε έξω!
Δε βλέπετε οτι δεν έχετε θέση εδώ μέσα;
Δε βλέπετε οτι δεν έχετε θέση στη ζωή μου πλέον;
Δυστυχώς για σας έχετε την κατινιά στο αίμα σας.
Το κάνατε μία..ΟΚ
το κάνατε δύο...
Φτάνει όμως!
Με ποιό σκεπτικό; Με ποιό δικαίωμα ανακατεύεστε;
Αισθάνεστε καλά να κάνετε ένα άνθρωπο να υποφέρει;
..."Κατίνα"....
Είμαι κι εγώ κατίνα.Ναι! Αλλά είμαι κατίνα με δεοντολογία και σέβομαι τουλάχιστον αυτούς που θεωρώ πραγματικά φίλους μου.
Εσείς; Γνωρίζετε κάποια απο τις παραπάνω έννοιες;
Απλά ερωτώ.


Και μια συμβουλή: Μάθετε να κρατάτε το στόμα σας κλειστό όταν σας ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ κάποιοι-υποτίθεται-ΦΙΛΟΙ σας κάποια πράγματα γιατί στο τέλος θα μείνετε χωρίς φίλους..
Ήδη απο σήμερα μπορείτε να μετράτε έναν λιγότερο!
Γι'αυτό λοιπόν "άστε με ήσυχο"...

Τάνια Τσανακλίδου - Ο ανθρωπάκος

Υ.Γ: Μην επιχειρήσετε να επικοινωνήσετε γιατί ο πληθυντικός και η ευγένειά μου τελείωσαν εδώ.

Y.Γ2: Χωρίς να αναιρούνται τα παραπάνω, σκέφτομαι οτι ίσως τελικά να μου κάνατε και καλό έστω και "απο σπόντα"...ποιός ξέρει.. Σας ευχαριστώ...

Κυριακή, 29 Ιουνίου 2008

Futile Lament

I'm dead
yet I'm walking
I have no voice
yet I'm somehow talking
my heart is buried beneath his grave
yet still it's hurting
Why am I cursed?

My life, a vicious circle
History repeats itself and laughs on my face
once more I stand broken
same spot again,
this time beyond repair?

My tears are running within my head
for I gave you things you don't want to deserve
Love, tender care, a home in my embrace
with multiple betrayal I was repayed
You taught me the truth through all these lies
now I know how everything dies.

I gaze with envy this mausoleum
feeling this is where I belong
it isn't fair
I wonder
why?
Why am I not allowed to die?
But a heartless being can't meet death twice
and with you, my only love,
I buried my heart...

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2008

Θα Έκανα Τα Πάντα Για Σένα (1/3)

Απόψε κάνει πρεμιέρα μια νέα ιστορία έρωτα και μυστηρίου, που θα ολοκληρωθεί σε τρία μέρη...είμαι περήφανη γι αυτήν, ελπίζω να σας αρέσει! Προσπαθήστε κι εσείς να βρείτε τον δολοφόνο!

Η νύχτα είχε πέσει, και το βαρύ της πέπλο σκέπαζε τον ουρανό με το σκοτάδι της.
Ήταν η ώρα για τον Κωστή να ονειρευτεί ξανά...

Στα όνειρά του έβλεπε και πάλι τον Αργύρη... τον Αργύρη απο το παρελθόν, πριν χαλάσει η όμορφη φιλία που είχαν και πάνε όλα κατά διαόλου. Φορούσε λευκά και του χαμογελούσε, έκαναν βόλτα στην παραλία και σχολίαζαν τις κοπέλες που περνούσαν, πολλές απο αυτές ήταν πανέμορφες και ο Κωστής το επισήμανε, ενώ ο Αργύρης, δύσκολος όπως πάντα, έβρισκε ψεγάδια ακόμα και στην ομορφότερη... Σιγά σιγά ο ήλιος έλαμπε ακόμα και πιο πολύ, η θάλασσα φουρτούνιαζε. Έπιανε ψύχρα. Και ξαφνικά, ο ήλιος εξαφανίστηκε και έπεσε ένα ελαφρύ, ατμοσφαιρικό σκοτάδι, και κοκκινωπά σύννεφα σκέπαζαν τον ουρανό.

"Μήπως να γυρίσουμε σπίτι;" γύρισε να πει στον Αργύρη.

Όμως ο Αργύρης δεν ήταν πια δίπλα του, στεκόταν μέχρι τους μηρούς μέσα στην κατάμαυρη θάλασσα και τα λευκά του ρούχα ήταν καταματωμένα...

"ΕΣΥ με σκότωσες...!" του είπε με ένα κενό βλέμμα, πριν τον καταπιεί ένα μεγάλο μαύρο κύμα.

Ο Κωστής ξύπνησε καταϊδρωμένος. Ήταν η τέταρτη φορά μέσα στη βδομάδα που έβλεπε ανάλογο εφιάλτη.

Σηκώθηκε απο το κρεββάτι, προσέχοντας να μην ξυπνήσει την Ουρανία που κοιμόταν βαριά δίπλα του. Την χάζεψε για μια στιγμή, τα κόκκινα μαλλιά της, το απαλό της δέρμα, τα τέλεια ζυγωματικά της, τα σαρκώδη της χείλη, και προς στιγμή σκέφτηκε να την ξυπνήσει για να θαυμάσει ξανά τα σκούρα γαλανά της μάτια, αλλά συγκρατήθηκε. Πέρασε το συνηθισμένο τελετουργικό του 20λεπτο στο μπάνιο και πριν φύγει για τη δουλειά κοντοστάθηκε μπροστά απο μιά κορνίζα στο σαλόνι.

Κοίταξε την παλιά φωτογραφία, θυμίζοντάς του τις αθώες εποχές που είχαν χαθεί προ πολλού, μαζί με ένα κομμάτι της ψυχής του... Ήταν μόνο οι τρεις τους, όπως έπρεπε να είναι. Ο Αργύρης, ο Στέφανος, και ο ίδιος. Αγκαλιασμένοι, να γελούν μεθυσμένοι σε κάποιο μπαράκι. Κοίταξε ερευνητικά τα βλέμματά τους στη φωτογραφία. Ήταν αλήθεια οτι το βλέμμα ήταν ο καθρέφτης της ψυχής; Μόνο το δικό του γέλιο ήταν πραγματικά ευτυχισμένο; Στου Αργύρη το χαμόγελο κρυβόταν πίκρα, καημός, δυστυχία...στου Στέφανου πάλι... ένα μίσος που υπέβοσκε, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να βγει στην επιφάνεια.

Άφησε την κορνίζα και έφυγε βιαστικα απο το σπίτι. Δεν υπήρχε λόγος να τα σκέφτεται πια όλα αυτά. Ο Αργύρης είχε πεθάνει χρόνια τώρα. Ο Στέφανος ήταν στη φυλακή αναμένοντας μια πολύκροτη δίκη και καταδίκη και δεν είχε επικοινωνία μαζί του. Για τις δύο ζωές που χαραμίστηκαν έπρεπε να επανορθώσει ο ίδιος, κάνοντας όσο πιο ολοκληρωμένη γινόταν τη δική του ζωή.


**************************************************
5 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

"Το παρακάναμε πάλι. Η μάνα μου θα με περιμένει με το ρολόι στο χέρι!" είπε όλο άγχος ο Κωστής.

Άλλο ένα τρελό βράδυ γλεντιού είχε περάσει, και μετά απο την καφετέρια, το μπαράκι και το club, τελικός προορισμός ήταν η παραλία για μια τελευταία μπύρα. Η υπόλοιπη παρέα είχε σκορπίσει, μέχρι και ο Στέφανος νύσταξε και γύρισε σπίτι, είχαν μείνει μόνο οι δυό τους, πάνω στην αμμουδιά, ήδη μεθυσμένοι και να παλεύουν να πιούν ένα τελευταίο μπουκάλι μπύρα που είχε ζεσταθεί προ πολλού.

"Σιγά μωρέ...20 χρονών μαντράχαλος και φοβάσαι ακόμα μην ανησυχήσει η μαμά σου...!" κορόιδεψε ο Αργύρης.

"Δεν ξέρεις πως είναι... εσύ μεγάλωσες με προχωρημένους γονείς και δεν έχεις τέτοια προβλήματα."

"Δεν είναι προχωρημένοι, λεφτάδες είναι και λείπουν όλο το χρόνο στο εξωτερικό, γι αυτό δεν έχω πρόβλημα για το τι ώρα θα γυρίσω. Όχι οτι τους καίγεται καρφί για μένα. Και σπίτι να ήταν, χαμπάρι δεν θά'παιρναν αν γύριζα 9 το πρωί με κομμένα χέρια...!" γέλασε, και μετά κοίταξε τον Κωστή κατάματα. "Δεν ξέρεις πόσο τυχερός είσαι να έχεις μια μάνα που σε περιμένει με τον πλάστη στο χέρι στις 6 το πρωί, έτοιμη να γκρινιάξει!"

Ο Κωστής χαμογέλασε. "Όποιον μπελά και να έχω, μου τον γυρνάς σε κάτι θετικό...! Τι θά κανα χωρίς εσένα;" είπε, ρίχνοντάς του μια φιλική γροθιά στον ώμο πριν τον αγκαλιάσει.

"Κοίτα...ξημερώνει πια." είπε ο Αργύρης, δείχνοντας τον ήλιο να ξεπροβάλλει σιγά σιγά απο τη γραμμή που χώριζε τη θάλασσα και τον ουρανό.

Ο Κωστής πήρε μια βαθιά, χαλαρωτική ανάσα και βούλιαξε τις παλάμες του στην άμμο. "Ωραία δεν είναι;"

Ο Αργύρης τον αγνόησε και κοίταξε τον ορίζοντα. "Μια μέρα θα φύγω απο εδώ. Θα μου λείψετε, αλλά θα πρέπει να πάω μακριά, να δω άλλα μέρη, άλλους τρόπους ζωής...να ξεφύγω. Ελπίζω να μη με μισήσετε που θα σας εγκαταλείψω..."

Ο Κωστής κοίταξε τον Αργύρη όλο απορία. "Τι είναι αυτά που λες; Γιατί να φύγεις;"

"Εδώ δε μπορώ να μείνω άλλο...πονάω. Και ξέρω οτι ο πόνος αυτός μόνο να αυξηθεί μπορεί στο μέλλον, με μαθηματική ακρίβεια. Δε με χωράει αυτός ο τόπος."

Ο Κωστής τον βούτηξε απο τα μπράτσα, τον ταρακούνησε και τον κοίταξε άγρια. "Τι λες πάλι ρε Αργύρη; Τι σε πιάνει κάθε τόσο και τα πετάς αυτά; Μια χαρά δεν είσαι; Έχεις τις σπουδές σου, τους φίλους σου...μια λαμπρή και εύκολη ζωή να σε περιμένει! Τι πάει στραβά και δε μου το λες; Γιατί δε λες αυτό που έχει σημασία επιτέλους και πετάς αυτές τις σπόντες;"

Σαν απάντηση εξέλαβε ένα βλέμμα μελαγχολίας. "Αν τα είχες όλα αυτά κι εσύ εύκολα, θα έβλεπες οτι δεν έχουν σημασια. Όχι αν αγαπάς χωρίς ανταπόκριση. Και η αγάπη αυτή σου δίνει μεν ευτυχία, αλλά ταυτόχρονα στη στερει."

Ο Κωστής τον άφησε. "Γι'αυτό βασανίζεσαι τόσους μήνες τώρα; Ποια είναι η σκρόφα που σε φτύνει ρε; Θα την βρω εγώ και θα τα κανονίσω...θα στη φέρω στο πιάτο!"

Ο Αργύρης γέλασε. Δυνατά. Εγκάρδια. "Άσε την ήσυχη τη "σκρόφα"... Δεν έχει σημασία."

"Όχι, έχει! Πες μου ρε συ! Μίλα μου!" παρακάλεσε ο Κωστής.

"Ωραία λοιπόν. Με ρώτησες πριν τι θα έκανες χωρίς εμένα." είπε και πέρασε το χέρι του γύρω απο τους ώμους του Κωστή. "Εγώ, πάντως, να ξέρεις...θα έκανα τα πάντα...για σένα...."

Ο Αργύρης δεν άντεξε. Βούτηξε τον Κωστή και μοιράστηκαν ένα σύντομο φιλί, με εκ διαμέτρου αντίθετες εντυπώσεις στον καθένα. Για τον Αργύρη ήταν το αποκορύφωμα μιας χρονιάς με υπόγειο πόνο, κλάματα, κρυφές ελπίδες και έντονο καρδιοχτύπι. Για τον Κωστή πάλι... ήταν απλά μια ξένη γλώσσα μέσα στο στόμα του που του προκάλεσε κάτι ανάμεσα σε έκπληξη και αδιαφορία.

Τη στιγμή που σταμάτησε το φιλί, ο Αργύρης κοίταξε τον Κωστή στα μάτια και κατάλαβε οτι το συναίσθημα δεν ήταν αμοιβαίο.

"Συγνώμη...δεν...ελπίζω να μη θύμωσες..." ψέλισσε.

"Όχι" απάντησε ο Κωστής μπερδεμένα. "Απλά...δεν το περίμενα αυτό. Ξέρεις...εγώ δεν είμαι...ξέρεις τι. Λυπάμαι."

"Πρέπει να φύγω" είπε άβολα ο Αργύρης και σηκώθηκε. "Σύγνώμη...και πάλι συγνώμη!" Μέχρι να προλάβει να πει κάτι ο Κωστής, τον είχε χάσει απο τα μάτια του.

Οι επόμενες μέρες ήταν αρκετά μπερδεμένες για τον Κωστή. Λυπόταν που ο ίδιος, κατα ένα τρόπο, έκανε τον φίλο του τόσο δυστυχισμένο, και δε μπορούσε να κάνει κάτι γι αυτό. Όλα αυτά τα εκμυστηριεύτηκε εμπιστευτικά στον Στέφανο, τον άλλο κολλητό τους, μπας και τον βοηθήσει ως προς το τι να κάνει για να βοηθήσει τον Αργύρη. Να του βρουν γκόμενα μπας και ξεπεράσει αυτή τη φάση; Να του βρούν καλύτερα γκόμενο; Απλά να του μιλήσουν και να του πουν οτι δεν τρέχει τίποτα και δεν έχουν πρόβλημα με το οτι είναι γκέι; Σιγά την παρηγοριά, θα μου πεις...αλλά και πάλι, τι παραπάνω να έκαναν;

Οι μέρες περνούσαν και ο Αργύρης δεν απαντούσε στις κλήσεις του Κωστή. Μέχρι που μια ηλιόλουστη Δευτέρα τον βρήκαν αναπάντεχα νέα... Οι γονείς του Αργύρη είχαν δηλώσει την εξαφάνισή του στην Αστυνομία, η οποία με τη σειρά της και μετά απο έρευνες, βρήκε ίχνη απο πάλη και τρίχες, ίχνη αίματος και dna του Αργύρη στο σπίτι του Στέφανου, ακόμα και πάνω σε ρούχα του Στέφανου.

Ο Στέφανος συνελήφθη και το πτώμα του Αργύρη δεν βρέθηκε ποτέ. Μόνο τότε ο Κωστής κατάλαβε τι λάθος είχε κάνει με το να ζητήσει τη γνώμη του Στέφανου πάνω στο θέμα...

*******************************************************************************
ΤΩΡΑ

Το κινητό του Κωστή χτύπησε και τον έβγαλε απο τις σκέψεις του. Ήταν η Ουρανία.

"Έλα αγάπη μου, τι έγινε;"

"Δεν τα έμαθες;" του είπε εκείνη μέσα στον πανικό.

"Όχι, τι να μάθω;"

"Κοίτα, ξέρω οτι έχεις χρόνια να μιλήσεις στον φίλο σου το Στέφανο...οτι δεν παρακολουθείς τις εξελίξεις στην υπόθεση γιατί είναι δύσκολο να τα θυμάσαι όλα αυτά..."

"Τι συνέβη, Ουρανία;"

"Το δικαστήριο τελείωσε σήμερα και ο Στέφανος αθωώθηκε. Τον άφησαν ελεύθερο. Είπαν οτι...δεν υπάρχει περίπτωση να σκότωσε αυτός τον Αργύρη..."

Ο Κωστής πέταξε το κινητό του με δύναμη στο πάτωμα, σκεπτόμενος τον Αργύρη.
Τον Αργύρη που κάποτε τον ερωτεύτηκε απεγνωσμένα και ο ίδιος δε μπόρεσε παρά να απογοητεύσει σε κάθε τομέα.
Τον Αργύρη που τώρα ήταν νεκρός, και το πτώμα του εξαφανισμένο.
Τον Αργύρη που κάποιος τον σκότωσε, και τώρα κυκλοφορούσε ελεύθερος...όποιος και να ήταν.

Το βράδυ ήταν σίγουρος οτι θα τον ξανάβλεπε στον ύπνο του, να του λέει...
"Εσύ με σκότωσες".

συνεχίζεται

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2008

Κι όποιος αντέξει!

-Για του λόγου το αληθές όσων διαβάσατε σε προηγούμενο post, πατήστε play και απολαύστε την 'Εφη Θώδη να ερμηνεύει μοναδικά το Sorry και το Daddy cool.
Αυτή η βελούδινη φωνή σε συνδιασμό με την αρμονική κίνηση δίνουν το αποτέλεσμα που λέγεται η Νέα..
-Δημοκρατία;
-Όχι. Νέα..
-Σμύρνη;
-Όχι! Νέα.......άντε πες τη μαλακία..
-Δεν έχω άλλη.
-Νέα Μαντόνα της Ελλάδας!
Τη στέψη θα κάνει η προηγούμενη κάτοχος του τίτλου Άννα
-Καρένινα;
-Φτου φτου φτου! Τί μου τη θύμισες τη Ντενίση πρωί πρωί; Συνεχίζω..Άννα
-Καλουτά;
-Όχι. Κάτι σε πιο νέο. Άννα...
-Μπάρμπα;
-Αυτή μωρή ηλίθια είναι Βάνα. Άννα Βίσση(επιτέλους)!


Τρίτη, 24 Ιουνίου 2008

Miss Kitty Diamond : Drag Queen From Hell! S01E03

Ήταν άλλη μια συνηθισμένη μέρα στο γραφείο του Dr.Mad...

"Γιατρέ, γιατρέ, έχω καρκίνο!" είπε πανικόβλητη η ξανθιά θεογκομενάρα που ήταν και το τελευταίο του ραντεβού για την ημέρα. Με δάκρυα στα μάτια, έπεσε στα γόνατα και άρχισε να του πιάνει τα σκληρά του μπούτια για να στηριχτεί.

"Ποιό είναι το πρόβλημα, δεσποινίς Τομπέρνη;" ρώτησε αυτός όλο απορία, ελαφρά ενοχλημένος απο το αλύπητο χούφτωμα που έτρωγε. Η "απελπισμένη" πελάτισσα του τράβαγε το παντελόνι για να μπορέσει να σηκωθεί, και σίγουρα ήλπιζε να του το βγάλει "κατα λάθος", ωστε να φάει κατάμουτρα τη μεγάλη και χοντρή... σύριγγα που έκρυβε εκεί μέσα!

"Ξύπνησα σήμερα το πρωί και ψηλαφίστηκα...και ανακάλυψα οτι έχω δύο ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ όγκους! Δε νιώθω καλά, γιατρέ, νομίζω πως μπορεί να πεθάνω ανά πάσα στιγμή. Και η μαμά μου πέθανε απο καρκίνο, ξέρετε, δεν πιστεύω να είναι κληρονομικό;" είπε η μαντάμ Τομπέρνη με δάκρυα στα μάτια, ενώ έκλεβε ματιές προς τον καβαλο του.

"Δύο τεράστιους όγκους;" ρώτησε ο Dr.Mad, ανήσυχος. "Αυτό ακούγεται σοβαρό! Που τους νιώσατε ακριβώς;"

"ΕΔΩ....και ΕΔΩ!" είπε η λυσσάρα, αρπάζοντάς του τα χέρια και τοποθετώντας τα στα σκληρά της στήθη.

"Αυτά δεν είναι όγκοι, κυρία Τομπέρνη, είναι τα βυζιά σας. Σίγουρα θα τα είχατε ξαναπροσέξει εως τώρα." της είπε με τα δόντια του να τρίζουν.

"Όχι, όχι, μα δείτε πόσο σκληρά είναι! Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχω και δύο μικρότερους καρκινικούς όγκους πάνω στους μεγάλους! Να, νιώστε!" συμπλήρωσε η αχόρταγη ξανθιά και του χαίδεψε το πρόσωπο με τις σκληρές της ρώγες.

"Αυτά είναι οι ρώγες σας, κυρία Τομπέρνη! Και αυτά απο κάτω τους είναι δύο μπάλες σιλικόνη, γι αυτό είναι αφύσικα σκληρά! Τέλοσπαντων," είπε και τίναξε τα χέρια της απο πάνω του "θα κλείσουμε ένα ραντεβού για περαιτέρω εξετάσεις τη Δευτέρα."

"Είστε σίγουρος; Μπορεί μέχρι τότε να είμαι νεκρή! Να μη γδυθώ τώρα λιγάκι για να με εξετάσετε;"

"Τη Δευτέρα, κυρία Τομπέρνη..." την έκοψε αυτός, νευριασμένος που άλλη μια φορά τον προτίμησαν σα γιατρό επειδή είναι φίνο γκομενάκι και ήθελαν να του την πέσουν., "...τώρα έχω να πάω σε μια κοινωνική υποχρέωση...!"

**********************************************************************

Ο Dr.Mad μπήκε στο club Frou Frou, παρήγγειλε ένα ποτό στο μπάρ και αναστέναξε... είχε βαρεθεί να τον κρίνουν όλοι με βάση την εξωτερική του εμφάνιση αντί για τα πτυχία που είχε. Στο ιατρείο του, όπου σκόπευε να σώσει ζωές απο τον καρκίνο, εμφανίζονταν μόνο αγάμητες νοικοκυρές, νυμφομανείς τσούλες και λυσσάρες αδερφές που έκαναν τους καρκινοπαθείς ωστε να τους θωπεύσει λίγο ο γιατρός Mad ψάχνοντας να βρει τον όγκο... τα είχε βαρεθεί όλα αυτά και αποφάσισε οτι μόνο αν βρει ένα καλό παιδί να νοικοκυρευτεί θα σταματούσαν να του την πέφτουν στεγνά. Το αποψινό του ραντεβού, ένα τρελλό πιπίνι ονόματι Άκης, του είπε να πάει στο συγκεκριμένο club εκείνη την ώρα για να βρεθούν... όμως, γιατί δεν τον έβλεπε πουθενά;

Εκείνη την ώρα άρχισε να παιζει δυνατή disco μουσική, και ο Dr.Mad κατάλαβε οτι ήταν η ώρα για το drag νούμερο της βραδιάς... κοίταξε στη σκηνή και σοκαρίστηκε όταν είδε οτι η performer για απόψε ήταν... ο Άκης, το ραντεβού του, ντυμένος με ένα καταπληκτικό λιλά φόρεμα απομίμιση Coco Camel, λευκή περούκα-γίγας με μαύρες βούλες και τρίπατο τακούνι με faux διαμάντια, είχε πιάσει το μικρόφωνο και είχε αρχίσει να τραγουδάει κοιτώντας μόνο εκείνον, σαν να είχε διαλέξει το τραγούδι ειδικά για το ραντεβού του με αυτόν...!


"Callin' callin' Doctor Love
Callin' callin' Doctor Love


Mamma shouldn't 'a' called you

To come and treat me good
For the reason for my fever,
she never understood!

But I've always had a weakness

for a man in uniform

And when you take my heartbeat,

boy you turn me on!
You said I was better and nothing was the matter

With meeeee

Dr. love, please come running,
cant you see I'm in pain
You've broken my heart
and you should be ashamed
Dr. love please come running,
cant you see I'm in pain
My pulse is getting weaker,
please come back again!

Callin' callin' Doctor Love

Callin' callin' Doctor Love..."

O Dr.Mad έμεινε να κοιτάζει αποσβολωμένος... κανείς στη ζωή του μέχρι τώρα δεν του είχε αφιερώσει τραγούδι... όλοι όρμαγαν κατευθείαν στο ψαχνό...γι αυτό και αυτή η ρομαντική (αν και λιγάκι κιτς, με την επιλογή του συγκεκριμένου τραγουδιού και στίχου) χειρονομία τον είχε αγγίξει κατευθείαν στην καρδιά...

...το είχε πάρει απόφαση...σε αυτόν τον άντρα θα έδινε τα πάντα χωρίς περιστροφές... ακόμα κι απο το πρώτο ραντεβού, αν το ζητούσε η περίσταση!

Άλλωστε επρόκειτο για έρωτα με το πρώτο... άκουσμα...!

******************************************************************************

Ο Άκης έμπασε στο σπίτι τον hot γιατρό, σίγουρος για την επιτυχία του! Το αποψινό του σχέδιο είχε λειτουργήσει άψογα μέχρι εκείνο το σημείο...

Υποψιαζόμενος οτι η Miss Kitty, η σατανική τραβεστί που στοίχειωνε το σπίτι και σκότωνε τις υποψήφιες ξεπέτες του, λειτουργούσε καθαρά με ηθικούς σκοπούς, αποφάσισε να κάνει το νέο του ραντεβού να τον ερωτευτεί μιά κι έξω ωστε το τρελό σεξάκι που θα επακολουθούσε να είναι "φυσική συνέχεια του έρωτά τους" και η Kitty να το επικροτήσει αντί να του κάνει χαλάστρα και πάλι... αν λοιπόν ο καυτός γιατρός τον ερωτευόταν με τη μία (γιατί το να νιώσει ο ίδιος ο Άκης το ίδιο ήταν μάλλον αδύνατο!), το σχέδιό του θα έπιανε! Απο την άλλη πλευρά, πιθανότατα θα είχε ήδη εξευμενίσει το cockblocking φάντασμά του με την εξαιρετική drag performance του νωρίτερα (δείχνοντας σεβασμό και συμπαράσταση στην drag κουλτούρα που ακολουθούσε η Kitty)... αποκλείεται να του χάλαγε ΚΑΙ το αποψινό μετά απο όλον αυτόν τον προσχεδιασμό, έτσι...?

Ο τρελά καψουρεμένος Dr.Mad και ο Άκης χαμουρεύτηκαν με πάθος ενώ ανέβηκαν τις σκάλες προς την πιο κοντινή κρεββατοκάμαρα...μπήκαν μέσα με πλάγια βήματα κολλημένος ο ένας πάνω στον άλλον και έπεσαν στο κρεββάτι... ο Άκης ανυπομονούσε να μάθει αν αυτά που ακούγονταν για το μεγάλο βαθυσκοπιο του Dr.Mad ήταν αλήθεια η φούμαρα... και τότε...

"...μισό λεπτάκι μωρό μου!" τον διέκοψε ο γιατρός πάνω που ήταν έτοιμος να βγάλει το μποξεράκι. "θέλω να σου ζητήσω κάτι επιπλέον πριν μπούμε στο...ψητό...!"

"Ότι θέλεις!!" είπε ο Άκης, που βιαζόταν να "φάει" πριν του στερήσουν το λουκάνικο Φρανκφούρτης.

"Μπορείς μήπως να βάλεις τα ρούχα που... φορούσες νωρίτερα όταν βγήκες στην πίστα...;" ρώτησε ντροπαλά και με κοκκινισμένα μάγουλα ο βιτσίοζος δόκτωρ.

"Μα φυσικά!" αναστέναξε ο Άκης και έφυγε του σκοτωμού να αλλάξει. Όλα θα πήγαιναν καλά... όλα θα πήγαιναν καλά...

Αναθεμάτισε απο μέσα του τα βιτσια του hot γιατρού ενώ παστωνόταν με make-up και φορούσε το θεόστενο και αποπνικτικό φόρεμα, καθώς και την ήδη ιδρωμένη περούκα του. Έστω και μετ'εμποδίων, θα πηδιόταν απόψε πάση θυσία!!!

Μετά απο 5 (!!!) λεπτά, έμπαινε με βήματα ναζιάρας γατούλας στην καμαρα όπου περίμενε το ραντεβού του..."Δόκτωωωρ, νομίζω πως έχω ένα πονάκι καπου εδώ..." νιαούρισε.

Ουδεμία απόκρισις.

Κοίταξε το κρεββάτι και ούρλιαξε με φρίκη. Ο Dr.Mad ήταν ολόγυμνος, παγιδευμένος μέσα σε ένα γιγάντιο προφυλακτικό το οποίο είχε δεθεί κόμπο στην άκρη και του είχε είχε περιορίσει το οξυγόνο σε βαθμό ασφυξίας. Το οξυγόνο είχε τελειώσει σε δευτερόλεπτα και η γιγάντια καπότα του είχε έρθει εφαρμοστή σε πολλά σημεία, μέρος της έμπαινε και μέσα στο στόμα του, ενώ ένα παγωμένο βλέμμα τρόμου στόλιζε το όμορφο προσωπό του. Απ'ότι φαίνεται, ήταν ήδη πολύ αργά...

"Σκατά!!!" Φώναξε ο Άκης με μια παραιτημένη φωνή, και έβγαλε την περούκα του σε ένδειξη σεβασμού. Μετά απο ενός λεπτού σιγή, πήγε να πιάσει το φτυάρι...

*****************************************************************************

"Πάει και αυτή η ελπίδα" σκέφτηκε με απογοήτευση ο Άκης ενώ κοιτάξε το φρεσκοσκαμμένο χώμα κάτω απο άλλον έναν θάμνο-πέος... "πρέπει να σκεφτώ άλλα κόλπα... και να μάθω τι κρύβεται πίσω απο τη μυστηριώδη εξαφάνιση της Kitty Diamond... μόνο έτσι θα μπορέσω να πηδήξω επιτέλους!"

Εφυγε απο τον ανώνυμο τάφο με αποφασιστικά βήματα, μην ξέροντας το βρώμικο παιχνίδι που του έπαιξε η Kitty... Ο Dr.Mad ΔΕΝ ήταν νεκρός! Το γιγάντιο προφυλακτικό ήταν απο αυτά που "παρατείνουν" την απόλαυση και περιείχε μια εξίσου μεγάλη δόση ξυλοκαίνης, η οποία παρέλυσε το γιατρό για ένα χρονικό διάστημα και τον έκανε να μοιάζει νεκρός...!!!!

Ο Dr. Mad ξύπνησε ξαφνικά και ένιωσε τα μέλη του να ξεμουδιάζουν... συνειδητοποίησε οτι πέρα απο το λαστιχένιο του περίβλημα υπήρχαν μόνο πέτρες και χώματα προς όλες τις κατευθύνσεις και οτι η γιγάντια καπότα δεν τον άφηνε καν να προσπαθήσει να σκάψει...

Ένιωσε τον αέρα του σιγά σιγά να λιγοστεύει, και κατάλαβε οτι θα πέθαινε θαμμένος εκεί μέσα, ανώνυμα, αβοήθητα...
"ΜΑΛΛΟΝ θα 'πρεπε να είχα μείνει να εξετάσω τα βυζιά της κυρίας Τομπέρνη" ήταν η τελευταία σκέψη που πέρασε απο το μυαλό του...

στο επόμενο επεισόδιο:
H Miss Kitty Diamond ξεπερνά κάθε όριο!
Ο πιο φρικιαστικός θάνατος που έγινε ποτε!
Ποιός θα είναι ο...τυχερός?!?!?!
Σε αυτό το επεισόδιο έκανε guest o mad
(no bloggers were harmed during the making of this story!)

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2008

Fucked up

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2008

ΕΦΗ-αλτης

Όταν πρόκειται για το απόλυτο θηλυκό,
το έχει πεί και η Μαρινέλλα...

Τα λόγια είναι περιττάαααααα αααα ααα ααα

Warning: καρδιοπαθείς και έγκυες καλό θα είναι να αποφύγουν το παρακάτω βίντεο



Υπογλώσσιο κανείς;;;

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2008

Ρίξε μου ένα κουβά κρύο νερό ΤΩΡΑ!

Άυπνη απο χθές το πρωϊ (δηλαδή το έχω στο χέρι πάλι το 36ωρο μου φαίνεται) βάζω να δω λίγο τηλεόραση...μπας και με πάρει ο ύπνος γιατί το βράδυ θα θέλω και να βγω να χτυπηθώ σαν το σεϊκερ...

Φυσικά η τηλεόραση γυρισμένη στο Star...τί ποιότης σ'αυτό το σπίτι πια...

Πέφτω που λέτε πάνω στη Λαμπίρη όπου έχει θέμα "Η Έφη Θώδη βγάζει νέο αγγλόφωνο cd"
Μπα!Θα κάνουν πουλάκια τα μάτια μου απο την αυπνία..
και το αφήνω να παίζει..
Μετά απο λίγο αρχιζουν να κάνουν πουλάκια και τ'αυτιά μου..
Ακούω το Sorry της Madonna διασκευασμένο και εκτελεσμένο εν ψυχρώ απο την υπέροχη φωνή της Έφης;
ΝΑΙ!

Ακολουθούν οι απίστευτες ατάκες και αρχίζω να έχω ραγδαία τριχόπτωση...
Λαμπίρη: Η Μαντόνα θέλει νερό απο την Καβάλα..
Προς Έφη Θώδη: Σού έχουν κάνει πρόταση για γυμνή φωτογράφιση;
Θώδη: Είμαι ο Λόρενς της Αραβίας!

Συνεχίζει το ρεσιτάλ με Boney-M και Daddy Cool
και η Λαμπίρη απειλέι οτι θα ακούσουμε όλο το cd!!
Rock around the clock tonight..o Ρακιτζής χοροπηδάει εκστασιασμένος, η Θώδη κουνιέται και δώστου πέρα δώθε πάνω κάτω το βυζόμπαλο...

Μάλλον κοιμάμαι και βλέπω εφιάλτη τελικά...
Και μετά μου λες Toymaker για ιστορίες τρόμου. Δες πρώτα αυτό που ζω εγώ τώρα και τα ξαναλέμε....

Ξανα μανά: Σου έχουν κάνει πρόταση για γυμνή φωτογράφιση;
-Ναι.με πηρε μια και μου πρότεινε....μόνο το μπούστο θα βγάζω λίγο έξω.
Της πρότειναν να αναλάβει και κανάλι(και το σκέφτεται κι όλας)

Και ξαφνικά απο το πουθενά ξεσπάει σαν θύελλα το Eye of the tiger και πάει το μάτι το δικό μου...
Πόσο θ'αντέξω αυτή την live καταγραφή δεδομένων για να κάνω το ρημάδι το ποστ;
Θα λυγίσω...
Άρχισε και πονάει ο εγκέφαλός μου..ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ διαφημίσεις...
Το ποστάρω!!!!

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2008

"Στα Άκρα" με τη Βίκυ Φλέσσα

1ον να ευχαριστήσουμε τον Ηφαιστίωνα για την πρόσκληση κι ας φοβήθηκε οτι θα φάει βρίσιμο.
2ον..δεν έχει 2ο.Αυτό μόνο.

1.
Για να κοιμηθώ, πρέπει να μην υπάρχει ρολόι μέσα στο δωμάτιο(και στα γύρω επίσης),να κλείσω το pc απο το τροφοδοτικό,να κλείσω το router και βγάλω την tv απο την πρίζα για να μην υπάρχει ίχνος ήχου και φωτός στο δωμάτιο.
(όταν κοιμάμαι...με παρέα όλα τα παραπάνω αναιρούνται ;) )

2.Κοιμάμαι με τα πόδια σταυρωμένα στους αστραγάλους σαν τους πεθαμένους και τα χέρια σταυρωμένα σαν τις μούμιες.
Εναλλακτικά με τα πόδια σταυρωμένα πάλι στους αστραγάλους,
τη μια παλάμη ακουμπησμένη στο λαιμό και την άλλη εκεί που καίγομαι πολύ(ναί..πιο χαμηλά,πιο χαμηλά)

3.Όταν οδηγώ και νευριάσω-φαινόμενο πολύ συχνό-ανοίγω το στόμα μου και βγαίνουν απο μέσα βατράχια.
Οι δε πακιστανοί στα φανάρια πλέον δε με πλησιάζουν. Μόλις τους κοιτάξω φεύγουν με τρόμο!

4.Τα καλοκαίρια που το παρκέ και τα ξύλινα ταβάνια στο σπίτι τρίζουν απο τη διαστολή οι γείτονες με ακούν να ουρλιάζω "ΒΟΗΘΕΙΑ" και τρέχω με πανικό προς την κουζίνα κουνώντας τα χέρια μου στον αέρα..

5.Διανύω μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια.
Ενδεικτικά να αναφέρω για τους γνωρίζοντες την Αθήνα τις διαδρομές: Ψυρρή-Πειραιά, Αγία Ελεούσα(Καλλιθέα)-Μαρίνα Αλίμου και πάλι πίσω, Άνω Ιλίσια-Πάντειο, Κάτω Πατήσια-Σύνταγμα.

6.Μαθαίνω απ'εξω στίχους τραγουδιών ανεξαρτήτως γλώσσας(μέχρι και γιαπωνέζικα)και τις μεταφράσεις τους στα αγγλικά.
Πριν λίγο έμαθα ένα πορτογαλικό.

7.Πολλές φορές μου τη βαράει και μέσα στη νύχτα αρχίζω να τραγουδάω όπερα αναγκάζοντας την ξαδέρφη μου απο κάτω να παίρνει τηλέφωνο και να φωνάζει "ΣΚΑΣΕ"!

8.Όταν περπατάω με τα ακουστικά του mp3 στ'αυτία, βηματίζω μαζί με το beat του τραγουδιού.
Τώρα τελευταία έχω θεαθεί να περπατάω με αέρα πασαρέλας στους δρόμους του Πειραιά ακούγοντας Shady Lady!

9.Με πιάνει εκδικητική μανία μερικές φορές και ενεργώ χωρίς να σκέφτομαι καθαρά.
Όταν αρχίσω να σκέφτομαι είναι ήδη πολύ αργα για όλους...και δεν κάνω πίσω.

10.Οι κατσαρίδες μπορούν να με σκοτώσουν!

+1.Μισώ τους πάντες εξίσου αλλά τους υποκριτές και αυτούς που θέλουν να παίξουν μαζί μου τους κόβω τα πόδια ή τους στέλνω στο διάολο και δεν ασχολούμαι.



1. Μου αρέσει να βάφω τα μαλλιά μου και να πειραματίζομαι με διάφορα χρώματα...δυστυχώς, δε μου πάνε όλα!

2. Έχω πλούσιες καμπύλες και είμαι περήφανη γι αυτές!

3. Έχω όνειρο τρελό να εγκαταλείψω τη χώρα τούτη και να ζήσω στη βορειο Ευρώπη, Ισλανδία, Σκωτία, Αυστρία, κάπου ψηλά και να κάνει κρύο τελοσπάντων!

4. Μπορώ να κάτσω μέρες ολόκληρες μόνη στο σπίτι και να μην νιώσω την ανάγκη να βγω. Είμαι self-contained, βλέπετε!

5. Με εκνευρίζουν αφάνταστα τα κλισέ και τα άτομα που μπαίνουν απο μόνα τους πίσω απο τυποποιημένες ταμπέλες και στερεότυπα!

6. Είμαι μηδενίστρια απο φιλοσοφικής άποψης και, όλως περιέργως, αυτό με βοηθάει να δω πιο αισιόδοξα τη ζωή.

7. Με τη θρησκεία δεν τα πάω καλά! Με τον "από πάνω" έχουμε τσακωθεί και δεν πολυμιλάμε πλέον... ίσως επειδή, όσες φορές του μίλησα παλιότερα, με αγνόησε επιδεικτικά! Ένιωσα προδομένη, βλέπετε...!

8. Η μάνα μου ήταν συμμαθήτρια με την Άννα Βίσση... και πιστέψτε με, η Αννούλα είναι νεότερη απ'ότι λένε οι κακές γλώσσες!

9. Λατρεύω τα comics! Και δεν εννοώ Disney και τα σχετικά, αλλά και ψαγμένα ανεξάρτητα, και ευρωπαικά και με σουπερήρωες..!!! Τα ξεζουμίζω όλα με μανία!

10. Δεν εκνευρίζομαι έυκολα, αλλά αλοίμονο σε όποιον ευθύνεται για τη σπάνια στιγμή που θα θυμώσω!!! Τον πήρε και τον σήκωσε!

+1. Mόλις τώρα έγινα θεία!!!! Και το πρώτο μου ανιψάκι είναι...μαυρουλίνι!!!




Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

Stella Beige needs to S-Cape...!!!

Αυτό δεν έχει τα ίδια επικά trash στοιχεία του προηγούμενου installment της Helena Venti, μιας και είναι πιο καλογυρισμένο, αλλά όταν έχουμε να κάνουμε με remix του "Τραλαλά Τραλαλό" της Στέλλας Μπεζεντάκου, γυρισμένο στο πασίγνωστο S-Cape, ε τότε τα λόγια μάλλον περιττεύουν!

Περιμένουμε τα αγαπημένα σας σημεία του βιντεοκλίπ!
Για μένα προσωπικά ξεχωρίζουν:
1)Η drag αμφίεση της Στελλίτσας προς το φινάλε..
2)Ο τρόπος που φωνάζει "ο έρωτας μας χαμογελάααααααα" και
3)Η γκριμάτσα απόγνωσης του μαυρούλη χορευτή όταν συνειδητοποιεί οτι οι χειροπέδες τον έχουν φέρει στο έλεος της Στέλλας...!

video


Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2008

Τάδε Έφη

Όταν η σοφή κουκουβάγια αποφάσισε να μιλήσει
τα είπε όλα με ένα τραγούδι
Στο ρόλο της κουκουβάγιας το γνωστό αηδόνι,
η λατρεμένη μας Έφη Σαρρή.

Έφη Σαρρή - Δε θα κάτσω να πεθάνω

Powered by Podbean.com


Επειδή εσύ έφυγες
εγώ θα 'πρεπε να κλαίω
να παραμιλώ

να γυρίζω, να μεθάω
να μην έχω πού να πάω
να κοιμάμαι τώρα μόνη
και να
πέσω απ'το μπαλκόνι

όχι,όχι,ΟΧΙ

Δεν θα κάτσω να πεθάνω
με τα χέρια σταυρωμένα
δε θα χάσω κι απο πάνω
τη ζωή μου εγώ για σένα

όχι,όχι,ΟΧΙ

Επειδή εσύ έφυγες
εγώ θα'πρεπε να πάω
τώρα να πνιγώ

το μελό δε μου ταιριάζει
η ζωή δρόμους αλλάζει
εγώ ήρθα για να ζήσω
κι όχι για ν'αυτοκτονήσω

όχι,όχι,ΟΧΙ....

Προσωπικά ο στίχος με βρίσκει απολύτως σύμφωνη!!! Εσάς;
Και να μην ξεχάσω..
Προσεχώς θα αναρτηθούν και βίντεο απο την εμφάνιση της Έφης στο κλάμπ Φού

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2008

The Truth Is Out There!


Ήρθε η ώρα της αλήθειας! Αργήσαμε να δώσουμε τις απαντήσεις στο παιχνίδι αυτό επειδή είμαστε απασχολημένες με μια παράσταση που ανεβαίνει αυτές τις μέρες...! Και επειδή η Σούλα αυτή τη στιγμή ασχολείται με το catering της παράστασης, αναλαμβάνω εγώ να δώσω τις απαντήσεις με δικό μου σχολιασμό! Let's go for it!!!


MIRELIES


1.Έχω κάνει μία απόπειρα αυτοκτονίας. Όταν με άφησε ο πρώτος άντρας της ζωής μου, αρχισα να συμπεριφέρομαι όλο και πιο κατατονικά, να περνάω απέναντι στο δρόμο με το πάσο μου μπας και με πατήσει κανενα αμάξι να με βγάλει απο τη μιζέρια μου, να κοιτάω την άσφαλτο απο το μπαλκόνι μου ώντας σε trance σαν να με καλεί να το συναντήσω... στο τέλος δεν άντεξα και κατάπια πέντε ασπιρίνες (έχω έλλειψη ενζύμου και δεν κάνει να πάρω την παραμικρή δόση ασπιρίνης)! Τελικά η βλαμμένη δεν έπαθα και κάτι σοβαρό γιατί η "ιδιαιτερότητά" μου δεν ίσχυε σε μεγάλο βαθμό, απλώς έπαθα μια μικρή δηλητηρίαση και γαστρεντερίτιδα στο καπάκι και έμεινα μια βδομάδα κρεββατωμένη κι έχασα και 6 κιλά! Μετά απο αυτή την περιπέτεια κατάλαβα πόσο ηλίθια ήμουν, ορκίστηκα να μην ξανασυγχιστώ για κανέναν μαλάκα και πήγα να αγοράσω νέα, πιο στενά ρούχα!
ΨΕΜΑ! Έχω κάνει δύο κι όχι μία απόπειρα, ΔΕΝ ήταν για κάποιον άντρα (μάλλον κάτι στο πιο γενικό και μηδενιστικό), και for God's sake, ΔΕΝ ήταν με ασπιρίνες!!! Ήταν όμως αρκετά κοντά στην πραγματικότητα ωστε να μπερδέψει αρκετούς...χιχιχι!

2.Έχω συναντήσει απο κοντά τη Ρούλα Βροχοπούλου, με την οποία είχαμε και σύντομη συζήτηση! Καθόταν δίπλα μου στο σινεμά σε ρομαντική κομεντί και στο διάλλειμα μου ζήτησε να της φυλάω την τσάντα όσο αυτή θα πήγαινε να πάρει αναψυκτικό, κι εγώ της απάντησα "ναι, ναι, βέβαια" μεταξύ σοκ και δέους! Σε όλη την ταινία γελούσε με ένα εκνευριστικό βραχνό και χτυπητό (αν και σιγανό) γελάκι, και πιστέψτε με, γελούσε σε ΚΑΘΕ σκηνή! Μάλλον ήταν ακόμα με τον Αλβανό της τότε και ήταν ευτυχισμένη.
ΨΕΜΑ! Όλο αυτό έχει συμβεί μεν, αλλά με τη Θέμιδα Μπαζάκα στη θέση της Ρούλας! Η Θέμις ήταν αρκετά συμπαθής και carefree κι ας γελούσε όλη την ώρα, μας δείχνει τουλάχιστον πόσο απλοί και ακομπλεξάριστοι είναι πολλοί celebs κι ας παίζουν την "σκύλα" στην tv! Πάντως και τη Ρούλα Βροχοπούλου έχω πετύχει, αλλά στιγμιαία ενώ περνούσαμε στις αντίθετες πελυρές διάβασης πεζών... εκείνη τίναξε αυτάρεσκα το μαλλί της κι εμένα απο το σοκ παραλίγο να με πατήσει αμάξι!!!


3.Έχω μια ένοχη απόλαυση που απο μικρό παιδί αρνούμαι να κόψω! Κάνω ανασκαφές στη μύτη μου! Μου αρέσει κάθε πρωί να βγάζω τους ζουμερούς πράσινους καρπούς μου χειρωνακτικά, να τους κολλάω μεταξύ τους μέχρι να διαμορφώσουν μια μεγάαααλη μάζα, και όταν ξεραθούν τα τα εκτοξεύω προς πάσα κατεύθυνση! Μάλιστα είμαι εξαιρετικά περήφανη για το highlight αυτής της μάλλον αηδιαστικής συνήθειας, που έγινε κατα τη διάρκεια μαθήματος στην Τρίτη Γυμνασίου... ήμουν ελαφρώς κρυωμένη και δεν είχα χαρτί για να φυσήξω τη μύτη μου διακριτικά (πράγμα που ούτως ή άλλως δε μου πολυαρέσει να κάνω)...οπότε, τι έκανα? Φύσηξα λιγάκι τη μύτη μου, και βούτηξα την λίγη πρασινωπή γλοιώδη αλλά σοκαριστικά πηχτή μάζα που προεξείχε πλέον απο το ρουθούνι μου και άρχισα να την τραβάω... μέσα στα απύθμενα βάθη της μύτης μου υπήρχε ένα τεράαααστιο "φιδάκι" μύξας, κι εγώ το έβγαζα μονοκόμματο με το χέρι και το τύλιγα γύρω απο ένα μολύβι, μέσα στην τάξη! Στο τέλος βγήκε όλο και η μύτη μου είχε γίνει πιο στεγνή και απο τη Σαχάρα... Οι συμμαθητές που κάθονταν απο πίσω μου το διηγούνται ακόμα και σήμερα με δέος!
ΑΛΗΘΕΙΑ! Κάθε λέξη σε αυτήν την παράγραφο ανταποκρίνεται στη σκληρή και αηδιαστική πραγματικότητα! Συγχαρητήρια σε όσους το βρήκαν! Βέβαια τώρα που αποκάλυψα το βρώμικο μυστικό μου άρχισα να χρησιμοποιώ χαρτομάντηλα και χαρτοπετσέτες κάπως περισσότερο...!

4.Έχω ένα ένοχο μυστικό... είμαι νυμφομανής! Ξεπαρθενεύτηκα αργά, στα 19 περίπου, αλλά απο τότε δεν έχω κλείσει μπούτι! Όλοι οι γκομενοί μου μέχρι τώρα έχουν φάει απο μικρό εως γιγάντιο κέρατο ανεξαιρέτως, και είμαι αρκετά καπάτσα ωστε κανείς να μη με έχει τσακώσει εως τώρα... εκτός απο εκείνη τη μία φορά, όπου περίμενα τον τότε boyfriend να έρθει απο το σπίτι μου και προλαβα να μπάσω στο σπίτι τον Πολωνό οικοδόμο που έκανε break απο την οικοδομή της γειτονιάς... αφού έγινε το σώσε, και πάνω που καθαριζόμασταν, νά'σου χτυπάει το κουδούνι ο "επίσημος"! Έβγαλα τον Πολωνό στο μπαλκόνι (στο οποίο βγάζουν τρία δωμάτια του σπιτιού) και όταν έβαλα τον επίσημο στην κρεββατοκάμαρα, μπήκε ο Πολωνός στο σαλόνι και βγήκε κύριος απο την πόρτα...!
Υ.Γ. Συνιστώ ανεπιφύλακτα τους Πολωνούς γκόμενους! Και ταύρος στο κρεββάτι ήταν, και δε μου σούφρωσε κανένα μπιμπελό απο το σαλόνι ενώ είχε άφθονο χρόνο...!
ΨΕΜΑ ΨΕΜΑ ΨΕΜΑ! Τα παντα σε αυτή την παράγραφο είναι κατασκευασμένα και αυτό μάλλον το καταλάβατε κι εσείς, αφού δεν "έπαιξε" ποτέ στις επιλογές σας! Μόνο η λεπτομέρεια που αποκάλυψα για την κατασκευή του μπαλκονιού ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα...!


SOULIES

1.Όταν ήμουν στο νηπιαγωγείο, συνέβαινε το εξής: όσο εγώ έπαιζα στην αυλή με τα άλλα παιδάκια, κάποιος μου άνοιγε την τσάντα, έπαιρνε το φαγητό που μου έιχε ετοιμάσει η μαμά μου(κάτι με παξιμάδι ολικής αλέσεως ήταν αν θυμάμαι-απο μικρό παιδί τέτοια με ταϊζε) μου το έτρωγε και όταν πήγαινα να φάω δεν έβρισκα τίποτα.
Είχα θυμώσει πάρα πολύ και καταριόμουνα το κωλόπαιδο που μου έκλεβε το φαγητό.
Κάποια στιγμή πήρα χαμπάρι ποιός ήταν.
Ασυναίσθητα, αφού ήμουν και μικρούλι, του είχα ρίξει άπειρες κατάρες.
Ώσπου πριν απο 3-4 χρόνια πάνω σε μια κουβέντα έμαθα απο την ιδιοκτήτρια του σχολείου οτι το συγκεκριμένο παιδάκι στα 7 του πέθανε απο καρκίνο!! και σκέφτηκα "πωπω..το έφαγα το κακόμοιρο με τις κατάρες μου".
ΑΛΗΘΕΙΑ! Απο κει να δείτε ποιά μοίρα σας περιμένει αν σας πιάσει η Σούλα στο στόμα της...απο μικρή φαινόταν! Άλλωστε ξέρω και μιά άλλη κοπέλα που την έπιασε η Σούλα στο στόμα της και αμέσως εκείνη κόλλησε μυστηριωδώς καλπάζουσα κολπίτιδα...!

2.Έβαλα τον ex μου να ψάξει στο σύστημα του ΟΤΕ-βλέπετε δούλευε εκεί- και να μου βρεί το τηλέφωνο της Ακατονόμαστης ή αλλιώς Δ.Β(Δέσποινα Βανδή-φτού!)
Για μια εβδομάδα περίπου την έπαιρνα κάθε μέρα απο διάφορα καρτοτηλέφωνα γύρω στις 8 το πρωί, της ούρλιαζα στο ακουστικό "γιαούρτι" και το έκλεινα.
Αναγκάστηκα να σταματήσω γιατί σκέφτηκα οτι θα με βρεί η αστυνομία και θα τρέχω για μια αθώα πλακίτσα...
To ίδιο είχε γίνει και με τη Νατάσα Θεοδωρίδου μόνο που αυτή δεν την έπαιρνα για πλάκα. Απλά ήμουν(και είμαι) θαυμάστρια.
Η ατυχία είναι οτι ποτέ δε την πέτυχα. Πάντα έβγαινε μια γριούλα και όταν ζητούσα τη Νατάσα μου έλεγε " η Αναστασία δεν είναι εδώ".
ΨΕΜΑ! Σιγά μην ασχοληθεί τόσο η Σούλα με την Ακατανόμαστη...αξία της δίνει έτσι! Ο ex που δούλευε στον ΟΤΕ πάντως της είχε βρει άλλα τηλέφωνα, όπως της Πέπης Τσεσμελή... αυτή, μάλιστα, είναι μια καλλιτέχνις άξια να την παίρνεις τηλέφωνο μόνο και μόνο για να ακούσεις τη φωνή της!

3.Μέχρι τα 22 ήμουν παρθένα!!!!
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!! ΨΕΜΑ, φυσικά! Εκτός κι αν εννοεί κάποια συγκεκριμένη υποδοχή μόνο κι όχι το όλο σύνολο...!

4.Πάνω σε μια παθιασμένη συνεύρεση με κάποιον του ζήτησα να μου βάλει την συσκευή του κινητού στον κ*λο και να πάρει τηλέφωνο για να δω πόσο ισχυρή είναι η δόνηση.
Δυστυχώς δεν είχε καλό σήμα η περιοχή και το μόνο που έγινε ήταν οτι αφού το έβγαλα, μετά απο λίγο ήρθε sms με χαμένες κλήσεις...!

PS: Μετά απο αυτό, τη συσκευή την άλλαξα μεν αλλά την έχω ακόμα για ώρα ανάγκης!
ΨΕΜΑ! Η Σούλα έχει πάντα πανάκριβα κινητά-μάρκες και ποτέ δε θα τα διακινδύνευε βάζοντάς τα στην εξ'όπισθεν οπή της... there's nothing like the real thing!

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2008

She's coming...!!!

Είπα να ανεβάσω κάτι για filler όσο ακόμα ψάχνετε να βρείτε τι είναι αλήθεια και τι όχι στο παρακάτω ποστ...σύντομα θα αναρτήσουμε τις απαντήσεις!
Προς το παρόν, βολευτείτε με αυτό το alternative trailer για τη Mary Poppins... είχατε σκεφτεί ποτέ οτι η ταινία ήταν τέλειο υλικό για μια τρομερή ταινία τρόμου...?
Δείτε αυτό το βίντεο και η γλυκιά φάτσα της Julie Andrews θα σας στοιχειώνει για πάντα απο δω και πέρα...!



Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008

Filthy, Dirty Lies!

-Ανταποκρινόμενες στην πρόσκληση του...Μωρή θυμάσαι ποιός μας έκανε την πρόσκληση;
-Πού να θυμάμαι καλέ; Εδώ δε θυμάμαι τί νούμερο σουτιέν φοράω.
-Θα σου πω εγώ που θυμάμαι.
-Αυτή είναι φίλη!Θυμάσαι τα πάντα για μένα!Για πες λοιπόν.Τί νούμερο;
-Θες πριν την βυζοπλαστική ή μετά;
-Μωρή άι χάσου!
-ΈΛΑΑ!Ξεφύγαμε!Σας καλούμε λοιπόν να μαντέψετε ποιά είναι η αλήθεια της καθεμίας...Ξεκίνα!


MIRELIES


1.Έχω κάνει μία απόπειρα αυτοκτονίας. Όταν με άφησε ο πρώτος άντρας της ζωής μου, αρχισα να συμπεριφέρομαι όλο και πιο κατατονικά, να περνάω απέναντι στο δρόμο με το πάσο μου μπας και με πατήσει κανενα αμάξι να με βγάλει απο τη μιζέρια μου, να κοιτάω την άσφαλτο απο το μπαλκόνι μου ώντας σε trance σαν να με καλεί να το συναντήσω... στο τέλος δεν άντεξα και κατάπια πέντε ασπιρίνες (έχω έλλειψη ενζύμου και δεν κάνει να πάρω την παραμικρή δόση ασπιρίνης)! Τελικά η βλαμμένη δεν έπαθα και κάτι σοβαρό γιατί η "ιδιαιτερότητά" μου δεν ίσχυε σε μεγάλο βαθμό, απλώς έπαθα μια μικρή δηλητηρίαση και γαστρεντερίτιδα στο καπάκι και έμεινα μια βδομάδα κρεββατωμένη κι έχασα και 6 κιλά! Μετά απο αυτή την περιπέτεια κατάλαβα πόσο ηλίθια ήμουν, ορκίστηκα να μην ξανασυγχιστώ για κανέναν μαλάκα και πήγα να αγοράσω νέα, πιο στενά ρούχα!

2.Έχω συναντήσει απο κοντά τη Ρούλα Βροχοπούλου, με την οποία είχαμε και σύντομη συζήτηση! Καθόταν δίπλα μου στο σινεμά σε ρομαντική κομεντί και στο διάλλειμα μου ζήτησε να της φυλάω την τσάντα όσο αυτή θα πήγαινε να πάρει αναψυκτικό, κι εγώ της απάντησα "ναι, ναι, βέβαια" μεταξύ σοκ και δέους! Σε όλη την ταινία γελούσε με ένα εκνευριστικό βραχνό και χτυπητό (αν και σιγανό) γελάκι, και πιστέψτε με, γελούσε σε ΚΑΘΕ σκηνή! Μάλλον ήταν ακόμα με τον Αλβανό της τότε και ήταν ευτυχισμένη.

3.Έχω μια ένοχη απόλαυση που απο μικρό παιδί αρνούμαι να κόψω! Κάνω ανασκαφές στη μύτη μου! Μου αρέσει κάθε πρωί να βγάζω τους ζουμερούς πράσινους καρπούς μου χειρωνακτικά, να τους κολλάω μεταξύ τους μέχρι να διαμορφώσουν μια μεγάαααλη μάζα, και όταν ξεραθούν τα τα εκτοξεύω προς πάσα κατεύθυνση! Μάλιστα είμαι εξαιρετικά περήφανη για το highlight αυτής της μάλλον αηδιαστικής συνήθειας, που έγινε κατα τη διάρκεια μαθήματος στην Τρίτη Γυμνασίου... ήμουν ελαφρώς κρυωμένη και δεν είχα χαρτί για να φυσήξω τη μύτη μου διακριτικά (πράγμα που ούτως ή άλλως δε μου πολυαρέσει να κάνω)...οπότε, τι έκανα? Φύσηξα λιγάκι τη μύτη μου, και βούτηξα την λίγη πρασινωπή γλοιώδη αλλά σοκαριστικά πηχτή μάζα που προεξείχε πλέον απο το ρουθούνι μου και άρχισα να την τραβάω... μέσα στα απύθμενα βάθη της μύτης μου υπήρχε ένα τεράαααστιο "φιδάκι" μύξας, κι εγώ το έβγαζα μονοκόμματο με το χέρι και το τύλιγα γύρω απο ένα μολύβι, μέσα στην τάξη! Στο τέλος βγήκε όλο και η μύτη μου είχε γίνει πιο στεγνή και απο τη Σαχάρα... Οι συμμαθητές που κάθονταν απο πίσω μου το διηγούνται ακόμα και σήμερα με δέος!

4.Έχω ένα ένοχο μυστικό... είμαι νυμφομανής! Ξεπαρθενεύτηκα αργά, στα 19 περίπου, αλλά απο τότε δεν έχω κλείσει μπούτι! Όλοι οι γκομενοί μου μέχρι τώρα έχουν φάει απο μικρό εως γιγάντιο κέρατο ανεξαιρέτως, και είμαι αρκετά καπάτσα ωστε κανείς να μη με έχει τσακώσει εως τώρα... εκτός απο εκείνη τη μία φορά, όπου περίμενα τον τότε boyfriend να έρθει απο το σπίτι μου και προλαβα να μπάσω στο σπίτι τον Πολωνό οικοδόμο που έκανε break απο την οικοδομή της γειτονιάς... αφού έγινε το σώσε, και πάνω που καθαριζόμασταν, νά'σου χτυπάει το κουδούνι ο "επίσημος"! Έβγαλα τον Πολωνό στο μπαλκόνι (στο οποίο βγάζουν τρία δωμάτια του σπιτιού) και όταν έβαλα τον επίσημο στην κρεββατοκάμαρα, μπήκε ο Πολωνός στο σαλόνι και βγήκε κύριος απο την πόρτα...!
Υ.Γ. Συνιστώ ανεπιφύλακτα τους Πολωνούς γκόμενους! Και ταύρος στο κρεββάτι ήταν, και δε μου σούφρωσε κανένα μπιμπελό απο το σαλόνι ενώ είχε άφθονο χρόνο...!


SOULIES

1.Όταν ήμουν στο νηπιαγωγείο, συνέβαινε το εξής: όσο εγώ έπαιζα στην αυλή με τα άλλα παιδάκια, κάποιος μου άνοιγε την τσάντα, έπαιρνε το φαγητό που μου έιχε ετοιμάσει η μαμά μου(κάτι με παξιμάδι ολικής αλέσεως ήταν αν θυμάμαι-απο μικρό παιδί τέτοια με ταϊζε) μου το έτρωγε και όταν πήγαινα να φάω δεν έβρισκα τίποτα.
Είχα θυμώσει πάρα πολύ και καταριόμουνα το κωλόπαιδο που μου έκλεβε το φαγητό.
Κάποια στιγμή πήρα χαμπάρι ποιός ήταν.
Ασυναίσθητα, αφού ήμουν και μικρούλι, του είχα ρίξει άπειρες κατάρες.
Ώσπου πριν απο 3-4 χρόνια πάνω σε μια κουβέντα έμαθα απο την ιδιοκτήτρια του σχολείου οτι το συγκεκριμένο παιδάκι στα 7 του πέθανε απο καρκίνο!! και σκέφτηκα "πωπω..το έφαγα το κακόμοιρο με τις κατάρες μου".

2.Έβαλα τον ex μου να ψάξει στο σύστημα του ΟΤΕ-βλέπετε δούλευε εκεί- και να μου βρεί το τηλέφωνο της Ακατονόμαστης ή αλλιώς Δ.Β(Δέσποινα Βανδή-φτού!)
Για μια εβδομάδα περίπου την έπαιρνα κάθε μέρα απο διάφορα καρτοτηλέφωνα γύρω στις 8 το πρωί, της ούρλιαζα στο ακουστικό "γιαούρτι" και το έκλεινα.
Αναγκάστηκα να σταματήσω γιατί σκέφτηκα οτι θα με βρεί η αστυνομία και θα τρέχω για μια αθώα πλακίτσα...
To ίδιο είχε γίνει και με τη Νατάσα Θεοδωρίδου μόνο που αυτή δεν την έπαιρνα για πλάκα. Απλά ήμουν(και είμαι) θαυμάστρια.
Η ατυχία είναι οτι ποτέ δε την πέτυχα. Πάντα έβγαινε μια γριούλα και όταν ζητούσα τη Νατάσα μου έλεγε " η Αναστασία δεν είναι εδώ".

3.Μέχρι τα 22 ήμουν παρθένα!!!!

4.Πάνω σε μια παθιασμένη συνεύρεση με κάποιον του ζήτησα να μου βάλει την συσκευή του κινητού στον κ*λο και να πάρει τηλέφωνο για να δω πόσο ισχυρή είναι η δόνηση.
Δυστυχώς δεν είχε καλό σήμα η περιοχή και το μόνο που έγινε ήταν οτι αφού το έβγαλα, μετά απο λίγο ήρθε sms με χαμένες κλήσεις...!
PS: Μετά απο αυτό, τη συσκευή την άλλαξα μεν αλλά την έχω ακόμα για ώρα ανάγκης!

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2008

Miss Kitty Diamond : Drag Queen From Hell! S01E02


Ο Άκης πλησιάσε την πόρτα με τη μεγάλη τζαμαρία στο τέλος του σκοτεινού, βρώμικου διαδρόμου. Φύσηξε τη σκονη που κάλυπτε τη τζαμένια επιγραφή αλλά δεν έφυγε όλη. Έβγαλε απο το τσαντάκι του ένα κομμάτι γυαλόχαρτο και έξυσε την λίγδα στην οποία είχε κολλήσει η προαναφερόμενη σκόνη.

Η -σχετικά καθαρή- πλέον, τζαμαρία έγραφε:

ΑΝΤΟΙΝΕ TOUMANIDES
Mεταφυσικός Detective

Δαιμονολόγος

Μέντιουμ

Χτύπησε την πόρτα απαλά και μετά μπήκε μέσα.

"Ναι...γεια σας? Είμαι το ραντεβου σας των 11.00!" φώναξε διστακτικά.

"Το γνωρίζω, κύριε Νούσιε. Περάστε μέσα" είπε μια βροντερή φωνή απο μέσα. Ο Ακης προχώρησε και ειδε τον Antoine να κάθεται στο γραφείο του με ένα χαμόγελο σιγουριάς. Φορούσε την χαρακτηριστική καπαρντίνα του ντετεκτιβ, είχε στο ένα χέρι την αυθεντική κόπια του Necronomicon και στο άλλο χέρι ένα φλυτζάνι του καφέ με το κατακάθι του, ενώ στο κεφάλι φόραγε ένα τσιγγάνικο τσεμπέρι. "Με ποια ιδιότητα απ'όλες με χρειάζεστε?" τον ρώτησε. "Θέλετε να ερευνήσω για poltergeist? Να εξορκίσω την κόρη σας? Η να σε πω τη μοίρα σου να σε πω το ριζικό σου?"

"Το πρώτο...νομίζω!" απάντησε ο -αρκετά ψαρωμένος-Άκης. "Αγόρασα ένα σπίτι πρόσφατα και έχω λόγους να πιστεύω οτι ζει κάποιο κακοπροαίρετο πνεύμα εκεί... νιώθω οτι κινδυνεύει μέχρι και η ζωή μου!" συνέχισε με βουρκωμένα μάτια.

"Καλώς. Οι κατ'οίκον επισκέψεις χρεώνονται σε είδος και με άμεση προκαταβολή" του είπε ψυχρά ο μέγας ερευνητής, πετώντας το τσεμπέρι και το βιβλίο, και ρίχνωντας μια τελευταία ματιά στο φλυτζάνι του καφέ... "χμμμ," παρατήρησε, "το φλυτζάνι μου λέει οτι δεν έχεις πρόβλημα να 'καταπίνεις'..."

Ο Άκης σήκωσε τους ώμους, έπεσε στα γόνατα και χώθηκε κάτω απο το γραφείο του Antoine. Αφού στο σπίτι δεν μπορούσε να πηδήξει, τουλάχιστον θα έπαιρνε λίγη χαρά εκτός σπιτιού...!


************************************************************


"Νεαρέ, έχετε μεγάλο πρόβλημα" κατέληξε ο Antoine μετά απο μια σύντομη περιήγηση στην καρακιτσάτη βίλλα που κάποτε άνηκε στη διάσημη (στην Ιαπωνία) Miss Kitty Diamond.

"Aυτό το γνώριζα ήδη. Πείτε μου και κάτι νέο, σας πληρώνω με την ώρα κύριε Τουμανίδη!" ανταπάντησε ο Άκης τσατισμένα. Ήταν βολικό που δε χρειαζόταν να πληρώσει μετρητά, και το σεξ δεν τον χαλούσε, αλλά του άρεσε να νιώθει αυτός ο κυνηγός και όχι να το κάνει απο υποχρέωση!

"Καταρχας, γιατί δε μου είπατε οτι κάποιος έχει πεθάνει πρόσφατα εδώ...προχτές, μόλις? Και μάλιστα έχει θαφτεί εδώ κοντά... το πνεύμα της κοπέλας δεν έχει εγκαταλείψει ακόμα το χώρο και με πληροφόρησε άμεσα για τα χαϊρια σας! Γιατί δεν ψάξατε το σπίτι για διαβολικά, δολοφονικά πνεύματα πριν αρχίσετε να φέρνετε τις ξεπέτες σας εδώ? Δεν έχετε δει αμερικάνικα θρίλερ? Δεν ξέρετε οτι το ευκαιριακό σεξ εκνευρίζει τους δολοφόνους? Κι οτι όλες οι βίλες έχουν τουλάχιστον ένα φάντασμα?" τον ρώτησε ξαφνικά ο σοφός ερευνητής.

"Έχουν σημασία όλα αυτα?" απάντησε ο Άκης μετά το αρχικό σοκ απο όλες αυτές τις ξαφνικές πληροφορίες. "Νομίζω οτι κάποιος ή κάτι ήταν στο σπίτι και σκότωσε την κοπέλα που έφερα. Σας έφερα εδώ για να δείτε αν είναι κάποιο δαιμόνιο η πνεύμα, γιατί το έκανε αυτό και πως μπορούμε να το κατευνάσουμε! Η κοπέλα που πέθανε προχτές δε νομίζω να κατάλαβε τι τη χτύπησε, και ναι, την έθαψα εδω έξω γιατί δεν περιμενα να πιστέψουν οι μπάτσοι τι πραγματικά έγινε! Εσείς όμως με πιστεύετε, έτσι?" του είπε κανοντάς του τα γλυκά μάτια.

"Εννοείται" είπε ο -κυριολεκτικά!-δαιμόνιος ντετέκτιβ. "Μόνο ένα πράγμα ξέρετε να κάνετε καλά με το στόμα σας και αυτό δεν ειναι το να λέτε ψέμματα. Λοιπόν, θα σας πω τι έχω νιώσει εως τώρα, αλλά θα χρειαστούν κι άλλες επισκέψεις για να μάθουμε πιο εξειδικευμένες λεπτομέρειες!"

"Είμαι όλος αυτιά"

"Υπάρχει πράγματι ένα διαβολικό πνεύμα παγιδευμένο εδώ. Είναι η αρχική ιδιοκτήτρια του σπιτιού. Απ'ότι μου είπατε εξαφανίστηκε, αλλά απ'ότι φαίνεται σκοτώθηκε, σίγουρα εντός της οικίας και πιθανώς να είναι και θαμμένη/κρυμμένη εδώ. Χνάρια της παρουσίας της υπάρχουν παντού, αλλά δεν ξέρω ακόμα γιατί έκανε ότι έκανε και πως το κατάφερε. Για να αλληλεπιδράσει ένα πνεύμα τόσο βίαια με ζωντανούς ωστέ να τους σκοτώσει, πρέπει να είχε έναν πολύ βίαιο και τραγικό θάνατο. Πρέπει να μάθουμε τι συνέβη...!"

"Οπότε μου λέτε οτι η Miss Kitty Diamond, άσημη τραβεστί, μου στοιχειώνει το σπίτι? Γι αυτό η πουτάνα η μεσίτρια μου το πούλησε άρον άρον και με τα λεφτά στο χέρι, βούτηξε το χρήμα και εξαφανίστηκε! Ήξερε τι συμβαίνει και ξεφορτώθηκε το σπίτι σε μένα!" ο Άκης άρχισε να φωνάζει με αγανάκτηση. Μέσα στα νεύρα του έπιασε το πορτατίφ-άγαλμα της Τσιτσιολίνα που στόλιζε το τραπεζάκι δίπλα στον καναπέ απο δέρμα κροκόδειλου και το έκανε χίλια κομμάτια στον μουσταρδί τοίχο απέναντι!

"Ηρεμήστε παρακαλώ κύριε!" φώναξε ο ντετέκτιβ. "Σύντομα θα ξέρουμε όλη την αλήθεια και θα τα θυμάστε όλα αυτά και θα γελάτε."

"Πότε θα ξέρουμε περισσότερα?" ρώτησε ο Άκης.

"Απο αύριο. Τώρα πρέπει να σας αφήσω γιατί έχω να πάω σε ένα σπίτι στον Πειραιά που στοιχειώνεται απο έναν σωσία του Ιησού Χριστού. Πρώτα όμως... το υπόλοιπο της πληρωμής μου..." είπε με ένα συγκρατημένα πονηρό γελάκι.

Ωραία, σκέφτηκε ο Άκης. Είχε βλέπετε μια θεωρία που ήθελε να επιβεβαιώσει κάνοντας σεξ με τον καυτό μεταφυσικό ντετέκτιβ.Ένα φάντασμα-τραβεστί λογικά δεν θα έχει αντίρρηση στο γκει σεξ! Ίσως να μπορεί τουλάχιστον να φέρνει άντρες στο σπίτ μέχρι να την ξεφορτωθεί...αν κατάφερνε να πηδηχτεί με τον Antoine, θα σήμαινε οτι για λίγο καιρό θα μπορούσε να είναι μόνο gay και όχι bisexual...εντός σπιτιού, anyway!

"Καλώς!" είπε στον Antoine, και τότε έσκυψε πάνω απο την ζεβρέ πολυθρόνα, τούρλωσε τον κώλο του και κατέβασε το παντελόνι. "Πάρε με, παίδαρε!" του είπε με πουτανιά στο βλέμμα.

Ο Antoine άρχισε να γλύφεται και τον πλησιάσε, αλλά πάνω που του χούφτωσε το κωλαράκι έγινε κάτι τρομερό... απο το πουθενά σχεδόν εκτοξεύτηκε ένας τεράστιος δονητής-ομοίωμα του Rocco Sinfredi, ο οποίος περασε πάνω απο τον σκυμμένο Άκη!

"Φιού, παραλίγο!" είπε και σηκώθηκε να κοιτάξει πίσω του....με τρόμο είδε οτι ο δονητής είχε πετύχει τον Antoine και του είχε καρφωθεί στο αριστερό μάτι μέχρι τα μπούνια! Ο Antoine άρχισε να ουρλιάζει και να προσπαθεί να πιάσει το δονητή που είχε μαγκωθεί στην κρανιακή κοιλότητα πίσω απο το μάτι, ενώ τα αίματα και τα ζουμιά είχαν καλύψει όλο του το πρόσωπο και τον είχαν τυφλώσει τελείως!

"Σκάτα!" έιπε ο Άκης, και προσπάθησε να ξεκουμπώσει το φερμουάρ του Antoine. "ίσως αν προλάβω να του κάνω άλλη μια πίπα πριν πεθάνει να σπάσω την κατάρα της πουτανοKitty!"

"ΜΑ ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΚΑΝΕΙΣ!?!?!" Ούρλιαζε ο Antoine με πόνο και αγανάκτηση. Δυστυχώς για τον Άκη, άρχισε να παραπατάει στα τυφλά προσπαθώντας να βγει απο το σπίτι... πέρασε την ανοιχτή εξώπορτα και, τυφλωμένος όπως ήταν, έπεσε απο τη σκάλα που οδηγούσε στον κήπο. Στο τέλος της σκάλας είχαν βρεθεί μυστηριωδως μια 20άδα απο άλλους δονητές, στημένοι όλοι σε ορθή γωνία απο το έδαφος και με την άκρη τους ξυσμένη σε ηλεκτρική ξύστρα για να είναι μυτερή και κοφτερή. Ο Antoine έπεσε με τα μούτρα στους δονητές και έγινε σουρωτήρι, τα πλαστικά, σιδερένια και λαστιχένια πέη του διαπέρασαν το συκώτι, το άλλο μάτι, τον μηρό, τους πνεύμονες και την καρδιά...πέθανε ακαριαία μετά απο 10 λεπτά!!!

Ο Άκης βγήκε στο πεζούλι και παρατήρησε το αποτρόπαιο θέαμα.
"Την κατάρα μου να έχεις, ψόφιο τραβέλι!" ούρλιαξε στον αέρα. "Εγώ θα γαμήσω, θέλεις δε θέλεις...!!!"

Και τότε του φάνηκε οτι το σατανικό γέλιο της Kitty Diamond διαπέρασε τον αέρα προς απάντηση του...

στο επόμενο επεισόδιο:
Γιατί η Miss Kitty Diamond δεν επιτρέπει σαικς στο σπίτι της?
Πως θα το αντιμετωπίσει ο Άκης και ποιόν θα προσπαθήσει να πηδήξει?
Σε αυτό το επεισόδιο έκανε guest o toymaker
(no bloggers were harmed during the making of this story!)